| Sunday, 23-Jan-2005 00:00 |
|
Vessemse gemeente bossen/ Het Groote Meer
|
|
Het was weer raak, deze wandeling! Wederom een bijzonder ontmoeting, jawel. Vanachter een boom dook plotseling een vreemd heerschap tevoorschijn. Het was duidelijk zijn bedoeling ons schrik aan te jagen: en dat lukte hem ook! Met name Jan schrok zich wezenloos en zette het op een lopen! Maar na enige aarzeling konden Henri en ik toch tot een soort van gesprek komen. Toen durfde ook Jan weer wat dichterbij te komen. Uit het gestamel van dit illustere heerschap konden we uiteindelijk opmaken dat hij beweerde de Mosselman te zijn! De enige echte! Natuurlijk ging dát er niet in bij ons, de Mosselman, wat dacht ie wel? Nou, hij kon het bewijzen. We hoefden hem slechts te volgen. En ja hoor, via wat laantjes met paardevijgen en een trimparcours, kwamen we bij een groot meer, toepasselijk "Het Groote Meer" geheten. En dit was nu zijn domein. Vol trots wenkte hij ons naar de waterkant, en inderdaad: een Mossel!, een mooi nat Mosseltje! Toen moesten we hem natuurlijk wel geloven.......hij heeft ons zelfs laten voelen aan die mossel!.......en hij heeft ook nog laten zien waar hij woont, ondergronds! Daar hebben we nog heerlijk koffie met warm appelgebak genuttigd, bij onze vriend, want dat konden we inmiddels wel zo stellen, de Mosselman!
Wim en Johan, moraal van dit verhaal: sla nooit, maar dan ook nooit een wandeling over, want je kan altijd iets bijzonders meemaken, zoals deze bijzondere ontmoeting met de Mosselman, en dat hebben jullie helaas moeten missen.
Oh ja, bijna vergeten te vermelden, de lijfspreuk van de Mosselman:
schoenmaker blijf bij je eigen Mossel(tje).......
|
